“نویسندگی شخصی” نگارش حرفه‌ای، آکادمیک، ادبی یا خلاقانه برای مخاطب نیست و هست. خاطره‎گویی، نوشتن زندگی‎نامه، داد و دهش تجربه و یادآوردن زیست گذشته نیست و هست. برون‎ریزی عواطف، افکار، تمایلات و ترس‎ها نیست و هست. روایت و داستان و جستار و ناداستان نیست و هست. درواقع مرزی باریک بین همه‎ی این‎ها! گام‎برداشتنی آگاهانه، صادقانه و بدون قضاوت برای بازتعریف خویشتن، کشف خویش و ارتباط با خود. نویسندگی شخصی به معنای سُردادن اندیشه‎ها، احساسات، مشاهدات، تجربیات، عواطف، نگرانی‎ها، رؤیاها و ترس‌هایتان بر روی کاغذ است، بدون هیچ فیلتر و پیش‎داوری. تکنیکی که ذهن را از بار سنگین افکار آشفته رها می‌سازد، به آن‌ها نظم می‌بخشد و امکان تحلیل و بینش‌افزایی را فراهم می‌آورد.  البته این همه‎ی ماجرا نیست بلکه گام اول است. گامی که پایان آن به منزله‎ی ورود به مسیری متفاوت و جدی‎تر است:  انتقال این تجربه و به اشتراک‎گذاری آن