سر کلاس چارلی؛ درس‌های چاپلین از سینما، سیاست و زیستن

سر کلاس چارلی؛ درس‌های چاپلین از سینما، سیاست و زیستن

نویسنده: وحید ضرابی‌نسب

موضوع: سینمای جهان، سینماگران، گفت‌وگو

نشر نقره تورنتو- 2025

195 صفحه – مصور

 معرفی:

این کتاب نخستین اثر فارسی زبان است که گفته ها و نقل قول های بزرگ ترین سینماگر تاریخ یعنی چارلی چاپلین را گرد هم آورده است. نویسنده سال‎ها در بین منابع مختلف (مکتوب، صوتی، تصویری و دیجیتال) گشته و مهم ترین حرف ها و گفته های او را تدوین و گردآوری کرده است. همچنین دسته بندی این نقل قول ها به این شکل هیچ مشابهی درهیچ زبانی ندارد و درواقع به ابتکار پژوهشگر و برای اولین بار صورت می گیرد. با خواندن این کتاب، قطعا از زوایایی ناشتاخته، تصویری متفاوت از شناخته شده ترین شمایل سینما به دست خواهید آورد

این چارلی چاپلین بود که “سینما” را به اقصی نقاط دنیا برد، از سامورایی‌های ژاپن و بومیان استرالیا و انتلکتوئال‎های غرب اروپا تا کولیان آمریکای جنوبی و قبایل قلب آفریقا، کاری که ادیسون و مه‌لیس و گریفیث و ایزنشتاین و حتی باستر کیتون کبیر نتواستند. مهم این است که او اولین فیلم‌ساز مولف تاریخ سینما است و قطعا مشهورترین شمایل سینمایی این هنر 130ساله. مهم این است بدون چاپلین، سینما این نبود که اینک هست و شاید ژانر کمدی به پرطرفدارترین گونه‌ی سینمایی تبدیل نمی‌شد. مهم است که او خستگی‌ناپذیرترین و پرتلاش‌ترین فیلم‌ساز عصر خودش (و حتی بعدتر و بعدترش) بود و قطعا نوآورترین و آفریننده‌ترین‌شان.

هرچند همان آمریکایی‌هایی که روزی برای دیدن چارلی چاپلین در در وال‌استریت نیویورک ساعت‌ها ایستادند و برای تماشای فیلم‌هایش شب تا صبح را جلوی گیشه سینماها سر می‌کردند، بر سر واژه‌های تهیِ میهن‌پرستی و سوسیالیسم، اعتبارش را خدشه‌دار کردند و منتقدانی که روزی برای مصاحبه با او ماه‌ها التماس می‌کردند، غرق در تفکر مک‌کارتیسم، فیلم‌های متاخرش را کوبیدند و استهزا کردند، اما افسانه پابرجا ماند./ وحید ضرابی‌نسب

بخش‌هایی از کتاب:

“من عمیقاً باور دارم که همیشه می‌توان قدرت را به چالش کشید، می‌توان به آن خندید و آن را مسخره کرد. هرچه اهل قدرت بزرگ‌تر باشند می‌توان به آن‌ها بیشتر خندید.” – چارلی چاپلین

“انسان‌ها نه قهرمان هستند و نه شرور، نه خوب و نه بد، و نباید به تنهایی در قبال اعمال تراژیکی که از آن‌ها سر می‌زند، پاسخگو باشند. آن‌ها مانند نیزارهایی هستند که از بیرون تاب می‌خورند و توسط افکار عمومی و نهادهای اجتماعی که مانند زنجیر به پای افراد پیچیده‌اند، تحت تاثیر قرار می‌گیرند. منظور من لزوماً تاثیر مطبوعات، کلیسا، دولت یا توده‌ها نیست، بلکه اثر هر شخص، گروه، رسم، سنت یا حرکت اجتماعی است.” – چارلی چاپلین

زنبیل خرید